ZWANGER
zwanger, de bevalling & kraamtijd, ontzwangeren

Ja, ik was zwanger en hoe!
Ondertussen ben ik op 5 april 2005 bevallen van een kerngezonde zoon Niels. Dit was een zwangerschap van 40 weken en 1 dag. Dat is mooi op tijd, terwijl ik zelf had gedacht dat het nog wel 2 weken later zou worden.

Hieronder heb ik wat foto's bijgevoegd, om te laten zien dat mijn buik wel erg veel gegroeid was tijdens de zwangerschap. In totaal 25 kilo! aangekomen en dat was best wel veel.

De zwangerschap verliep niet echt vlekkeloos en ik hobbelde van de ene kwaal naar de andere. Vanaf 24 weken kreeg ik last van bekkeninstabiliteit. Daarvoor stond ik onder behandeling van Mieke Schaftenaar, oefencesartherapeute. Gelukkig kreeg ik het onder controle. Wel veel last van gehad.

De bevalling heeft plaatsgevonden in het ziekenhuis. 's Nachts om 00.45u waren de vliezen gebroken Aangezien er in het vruchtwater was gepoept, moesten we naar het ziekenhuis. Om 02.40u kwamen we aan in het Geertruiden Ziekenhuis, te Deventer. Eerst werd er een CTG scan gemaakt. Alles was goed. Om 03.50 kwam de gynaecoloog en die constateerde 1 cm ontsluitng. Echte weeën had ik ook nog niet. Nu mocht ik wel door naar de verloskamer, eerst werd er bij de baby een soort schroefje in zijn schedel geplaatst. Op deze manier kunnen ze de hartslag via de monitor in de gaten houden. Om 04.45 bleek ik 2 cm ontsluiting te hebben. Om 07.00u was het nog steeds 2 cm en kreeg ik weeën opwekkers toegediend.Ondertussen kreeg ik ook extra vocht toegediend om het vruchtwater op peil te houden en om de weeënactiviteit te stimuleren. Om 11.40 wordt er een extra inwendig onderzoek(= MBO) gedaan om te kijken hoe de toestand is van de baby. Dit was erg pijnlijk. Naderhand bleek ook nog eens dat het onderzoek was mislukt en dat het nog 1x moest. Om 12.40u had ik 5 cm ontsluiting, maar de pijn die ik toen had werd ondraagelijk voor mij. Ik had geen last van de weeën, maar echt pijn boven in mijn buik, die ik niet kon opvangen dmv ademhaling of dergelijke. Gelukkig kreeg ik een ruggeprik(=PDA) toegediend. Daar heb ik niks van gevoeld en de pijn verdween en ik kon ff bijtanken. Om 15.15u kwamen ze voor de 2e x een MBO doen. Ook deze was weer mislukt. De ontsluiting was nog steeds 5 cm, om 16.35u werd er 9 cm ontsluiting geconstateerd en werd de ruggeprik stop gezet. Dit om weer gevoel terug te krijgen en je kunt gaan persen als het zover is. De pijn kwam bij mij in alle heftigheid weer terug en omdat het niet echte weeën waren kon ik de pijn ook niet opvangen. Tijdens de zwangerschaps cursus wordt je vertelt hoe je dmv. ademhalingstechnieken de weeën kunt opvangen, nou daar had ik dus niks aan. Ik sloot mij steeds meer af voor de buitenwereld en raakte in mij eigen wereldje om die pijn maar op te kunnen vangen. Allen Erik had nog contact met mij. Verder reageerde ik op niemand van het verpleegkundig personeel. Om 18.10 had ik 10 cm ontsluing. De gynaecoloog kwam en in overleg met hem werd er besloten dat de baby met een vacuumpomp werd gehaald. Ik had geen persweeën, dus dat werd persen vanuit een gewone wee, die ik al niet voelde en uit het uiterste puntje van mijn teen. Na 7x persen kwam om 19.30u Niels te wereld.
Half uur later kwam de placenta en kon ik worden gehecht. Daarna was het bijkomen en genieten van het kleine wondertje. Eindelijk werd ik verlost van alle toeters en bellen en gewassen. Rond 21.30u. werd ik naar de zaal gebracht en Erik is naar huis gegaan, want ik was echt uitgeteld en wilde nog maar 1 ding SLAPEN!
De volgende ochtend mocht ik gelukkig naar huis en de ooievaar was al gezet door de buren en het personeel. Erg leuk allemaal, maar ik zelf was te moe en blij om thuis te zijn.

De kraam tijd was geweldig. Natuurlijk waren er momenten dat het wat minder ging met Niels en met mij. Niels heeft wel veel gespuugd en dan kwam het echt met een grote boog eruit. Na 6 weken bosrtvoeding de overstap gemaakt naar flessen voeding. Ik had het helemaal gehad. Toen ging het ook beter, want Niels spuugde niet meer. Niels kon nou eenmaal makkelijk "overgeven" en doordat bosrtsvoeding van nauture dunner is als flessenvoeding ligt het er sneller "uit".

Na 6 weken kreeg ik lichamelijk wel een fikse terugslag. Spieren die zeer deden en natuurlijk de bekkeninstabiliteit. Na 9 weken intensieve cesartherapie ben ik van heel ver gekomen. De bekkeninstabiliteit was gelukkig weer "weg". Al met al ben ik 1,5 jaar bezig geweest om lichamelijk als echt weer in orde te krijgen. Ze zeggen dan 9 maand zwanger en 9 maand ontzwangeren, nou dat geldde niet voor mij. Niet dat ik nou ernstige klachten had, maar ik merkte gewoon dat het niet goed zat. Mijn bekken is altijd een zwak punt gebleven. Vooral als ik erg druk was geweest dan voelde ik het als 1e weer bij het schaambeen.

De 3 maanden zwangerschapsverlof waren zo voorbij en ik vond het heerlijk om weer aan het werk te gaan. Het paardrijden weer opgepakt en naar de sportschool. Voor je het weet zit je in je dagelijkse ritme en sleur.


16 weken zwanger






20 weken zwanger






24 weken zwanger






28 weken zwanger






32 weken zwanger






36 weken zwanger






40 weken zwanger

En nu lijkt het te kunnen beginnen.